shopify site analytics

Oliecrisis!

Home Forums Forex artikelen Forex Oliecrisis!

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Auteur
    Berichten
  • #84405

    [VPag]oilworld.png

    Een crisis in de olie:

    Wisten jullie dat tanken aan de snelweg bizar veel duurder is dan het tanken bij een gemiddelde chef pomp in de polder? Ik wist dat dus niet, maar vooral omdat ik er nooit echt over na had gedacht. Als je mij twee maanden geleden had gevraagd wat 1 liter Euro 95 kost dan had ik het echt niet geweten. [/VPag]Ik ben op de benzine prijs gaan letten sinds hij flink is gestegen en de prijs van benzine vaak in het nieuws komt. Een tank kost ‘opeens’ meer dan 80 euro terwijl ik me toch echt kan herinneren er ooit net 70 Euro voor betaald te hebben. Een nieuwe hobby is geboren, benzine prijzen aan de pomp bekijken. Een soort Forex op de snelweg!

    Het grootste verschil qua pompprijs ontdekte ik vorige week toen ik richting Drenthe reed. 1.859 aan de snelweg en 1.73 bij een pinpomp, ergens in Drenthe. Toch raar dat ik er pas op begon te letten nadat het ‘duur’ werd terwijl de verschillen tussen de tankstations natuurlijk altijd bestaan hebben. De olieprijs is de laatste paar dagen weer wat aan het zakken en een vat olie kost nu 112$. Dus waarschijnlijk heb ik met de 1.859 mijn all time high getankt!

    In de jaren 70 ging het behoorlijk mis met de olie en er werd in 1973 en 1979 zelfs gesproken over een ware oliecrisis. Maar wat weet ik er eigenlijk van? De autoloze zondag en de foto’s waarop je kids ziet spelen op autovrije snelweg is eigenlijk het enige wat me bijstaat. Die kennis is te summier natuurlijk, dus in dit artikel het vrolijke onderwerp: de oliecrisis in de jaren zeventig!

    Aan de oliecrisis van 1973 lag een wereldwijd tekort aan aardolie ten grondslag. Niet omdat er niks uit de grond kwam maar meer omdat veel landen in het westen ‘gepest’ werden door de olieproducerende landen. Het middenoosten conflict was de veroorzaker van dit alles. In oktober 1973 waren Egyptische en Syrische strijdkrachten Israël binnengevallen op Jom Kipoer, de heiligste joodse feestdag waarop de meeste joden en dus ook veel militairen naar de synagoge gaan (het begin van de Jom Kipoeroorlog). Het Israëlische leger was totaal verrast door het offensief en leed zware verliezen. De situatie was zo benard, dat werd gevreesd voor het bestaan van de staat Israël. Nederland had zich weliswaar solidair verklaard met Israël, maar toenmalig minister van Defensie Henk Vredeling besloot achter de rug van zijn collega’s in het kabinet om Israël aan extra wapens te helpen.

    Al gauw kwamen Arabische inlichtingendiensten op de hoogte van de geheime wapenleveranties aan Israël. Als protest besloten enkele Arabische staten de oliekraan dicht te draaien. Op 17 oktober 1973 kondigde een aantal OPEC-landen, waaronder Saoedi-Arabië, Irak en Koeweit, het olie-embargo af. Tegen een aantal landen die Israël direct hadden gesteund bij de Jom Kipoeroorlog werd een volledige olieboycot ingevoerd. De Verenigde Staten en een aantal West-Europese landen waren de voornaamste doelwitten van deze boycot.

    Tevens verhoogde de Arabische landen de olieprijs met 70% en verminderden ze de olieproductie elke maand met 5%, zodat de prijs per vat explosief steeg (op 17 oktober 1973 steeg de olieprijs van rond de 3$ per vat tot boven de 5$. De jaren daarop steeg de olieprijs tot over de 12$). De oliecrisis met zijn stijgende olieprijzen leidde tot een aanbodschok. Deze had wereldwijd grote invloed op de economie.

    De consequenties van de olieboycot werden in Nederland algemeen als ernstig ervaren. Nederland (en alle andere landen in West-Europa en Noord-Amerika) raakten in de diepste economische crisis sinds 1929-1945. Rotterdam was met zijn haven een wereldspeler en het voerde enorme hoeveelheden olie in. Deze olie was grondstof voor de Nederlandse raffinaderijen en petrochemische industrie. Stagneerde de olietoevoer naar de wereldhaven, dan waren de gevolgen rampzalig. De olie industrie moest haar productie terugschroeven en zelfs personeel ontslaan. Gevreesd werd ook dat olieconcerns zouden uitwijken naar buurlanden, waar de havens van Antwerpen en Le Havre de koppositie van Rotterdam zouden kunnen overnemen. Het feit dat de mensen minder benzine zouden gaan gebruiken betekende ook slecht nieuws voor de Nederlands schatkist omdat er dan minder accijns binnen zouden komen.

    De boycot zorgde voor energiebeperking. In Nederland werd die winter een aantal autoloze zondagen afgekondigd (november 1973 tot en met januari 1974). De benzine werd bovendien gerantsoeneerd: autobezitters kregen benzinebonnen die ze bij het tanken zouden moeten inleveren. In de Verenigde Staten mochten automobilisten met een oneven nummerbord alleen maar tanken op maandag, woensdag en vrijdag. De anderen, met een even nummerbord, mochten tanken op dinsdag, donderdag en zaterdag.

    In de praktijk bleken de doemscenario’s sterk overdreven. Allereerst omdat oliebedrijven weinig reden hadden de Rotterdamse haven halsoverkop te verlaten. De olieboycot (vooral tegen de VS) zou niet lang duren want dat zou de OPEC landen zelf ook veel gaan kosten. De industrie had in Rotterdam grote investeringen gedaan en gespecialiseerd personeel aangenomen. Het overplaatsen van de productie naar elders zou ook veel geld kosten. Belangrijker was echter dat de boycot nauwelijks effectief was. Oliestaten konden weliswaar levering aan Nederland verbieden, maar nooit bewerkstelligen dat het land volledig werd afgesneden van olie. Oliemaatschappijen konden terugvallen op olievoorraden in Europa zelf, bijvoorbeeld uit het Noordzeegebied, en op olietoevoer uit landen die niet deelnamen aan de boycot, zoals Venezuela. Van schaarste in Nederland was dus in feite geen sprake.

    Toen de regering doorhad dat de maatregelen overbodig waren, werden de beperkingen opgeheven. De maatregelen waren bovendien weinig effectief. Om het rijverbod op autoloze zondagen te omzeilen, ging men al op zaterdag rijden en keerde men zondagavond laat terug, zodat het benzineverbruik helemaal niet afnam. Ook benzine op de bon mislukte. In de grensstreek reden automobilisten naar onze buurlanden, waar benzine niet op de bon was. Veel mensen, die toch al weinig reden, hadden bonnen over. Ten slotte lapten benzinestations in Nederland de rantsoenering aan hun laars: ze leverden brandstof zonder bonnen. De distributieregeling werd nog binnen een maand teruggedraaid.

    Wel deed de boycot de westerse wereld beseffen dat er op zoek gegaan moest worden naar alternatieve energiebronnen. Vanaf die tijd werd er meer geld en energie in gestoken maar tot op heden is onze afhankelijkheid ten opzichte van de olie producerende landen groot. Benieuwd of de olie, plus het milieu weer een grote rol gaat spelen tijdens de volgende Amerikaanse verkiezingen en of er in de nabije toekomst echt een bruikbaar (goedkoop) alternatief gevonden zal worden. Tot die tijd blijf ik goed letten op de prijzen bij de pomp….. op zoek naar buitenkansjes!

    +500

    #111948
    Dann1s
    Lid

    We mogen blij zijn als duurzame machines en auto’s een standaard worden op de huidige markt. Mij hoor je als eerste in mijn handen klappen als de elektrische auto een net zo betaalbaar product wordt als een burgelijke auto op benzine.

    #111949
    Arjen
    Lid

    “Wisten jullie dat tanken aan de snelweg bizar veel duurder is dan het tanken bij een gemiddelde chef pomp in de polder? Ik wist dat dus niet, maar vooral omdat ik er nooit echt over na had gedacht”

    Dat is toch wel echt commentaar van iemand die geld teveel heeft 😀

    De beste beurstip die ik jullie allen kan geven: rijd LPG. Als je 2e hands autos rijd, zoek je er gewoon een met G3 installatie zodat je die niet hoeft te betalen. De wegenbelasting is ongeveer evenveel als voor een diesel en de benzinekosten gehalveerd. (78c per liter nu) Al vanaf 5000km per jaar is het voordeliger. En als je er 25000 rijd kun je van het verschil al aardig op vakantie.
    Ben heel blij dat ik een jaar terug eindelijk eens op dat idee kwam 🙂

    wat betreft die duurzame autos. Als je dus geen 2e hands autos maar nieuwe autos rijdt, dan is een hybride door het belastingvoordeel al even duur als een even grote normale middenklasser. Je rijd 1 op 20 en hebt toch 140 PK. Ik zat recentelijk te lezen over de Nissan Leaf, die volledig electrisch is, die is net iets duurder, maar daarbij geef je nog wel veel op. (wel iets matigere prestaties, ~120km accieradius en dan hopen dat er een laadstation in de buurt is) Maar het beg

    #111951

    Dol op duurzaam ….totdat.

    Er gaat echter niets boven het geluid van een Mercedes AMG die volgas bij het stoplicht wegrijd.
    Dus duurzaam is bij mij niet van lange duur….

    Wel een erg vermakelijk stuk weer Sijbrand
    Thanks

    #111960

    Enig arrogantie met betrekking tot de prijs kan me inderdaad niet ontzegt worden :-). Nu ben ik er scherp op… 1.71 nu :p

    #111968
    Mr.Eden
    Lid

    Leuk artikel Sijbrand !

    Wat ik een mooi verhaal vind is die van John Rockefellar. Deze man controleerde op een gegeven moment de gehele Amerikaanse economie omdat hij een oliemonopoly had. Nadat zijn monopoly werd afgeschaft door het gerechtshof ontstonden oa. Exxon Mobile (grootste olieconcern atm), Esso, Standard Oil en Chevron (volgens mij no.3 atm).

    #111990
    Erik
    Lid

    Leuk stuk Sijbrand, maar inderdaad wel erg snobbistisch van je dat je er nu pas achterkomt hoe ontzettend duur een litertje benzine is 😉

    Ik zit zelf nauwelijks in de auto, maar als ik in mijn baas’ auto reed dan probeerde ik ook altijd zo goedkoop mogelijke tankstations te vinden. (Hijzelf gaf er overigens nooit iets om als ik hem soms 5 euro op een volle tank had bespaard, misschien was het jouw broer wel Sijbrand ;))

    Ik vond vandaag dit artikel op Bloomberg, ze bekijken de benzineprijs is 55 landen (let op, prijzen zijn in dollars, PER GALLON) en rangschikken die naar prijs en naar “pain at the pump rating”, ofwel hoeveel een gallon kost tov het average daily income van dat land.

    Nederland staat op #5 qua benzineprijs, maar we verdienen hier zoveel dat we op een redelijke #37 staan wat relatieve prijs betreft.
    Ik woon momenteel in Denemarken en die staan op worldwide #2! Boven hen staat alleen Noorwegen met de hoogste prijs ter wereld, zij verdienen echter zoveel dat ze qua Pain at the Pump op 48/55 staan!!

    Leuke info, hierrrrrrr!!

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.

Lost Password

Register