Interessant artikel.
Ik wil toch graag advocaat van de duivel spelen en ook de andere kant van de medaille belichten. Natuurlijk zijn bepaalde sociale voorzieningen/arbeidsvoorwaarden in Griekenland te belachelijk voor woorden en niet duurzaam. Mijn vraag is echter waarom wordt dit door andere EU lidstaten zo nadrukkelijk naar buiten gebracht? De media smult ervan en zelfs hier in Azie is het dagelijks op het nieuws.
Mijns inziens zien de grote, invloedrijke lidstaten een mogelijkheid om de koers van de Euro te drukken. Ondanks deze huidige crisis staat de wisselkoers nog altijd op 1,43 (20 mei) met uiteraard de angst er al in verdisconteerd. Zonder de crisis zou hoogstwaarschijnlijk de euro een nieuwe top hebben bereikt tegenover de USD. Inherent hieraan is uiteraard een verslechtering van de internationale concurrentie en het uit de markt prijzen bij (aanbestedings)projecten. In andere woorden, mede omdat fragielere economieën deel uitmaken van deze munt kunnen sterkere economieën profiteren van een zwakkere koers van de Euro. Waarom willen de grote lidstaten immers niet dat Griekenland uittreedt?
Daarnaast moeten we eerlijk zijn; Griekenland is een uitermate kleine economie (minder dan 2% van het EU GDP) en haar invloed is altijd gering geweest. Door Griekenland als voorbeeld te gebruiken wordt uiteraard ook een blauwprint gemaakt voor toekomstige gevallen. Oftewel, het mes snijdt aan twee kanten.
Zodoende wil ik argumenteren dat de situatie in Griekenland de grotere lidstaten wel erg goed uitkomt. Desalniettemin, moeten maatregelen worden genomen in Griekenland, maar vind ik de huidige berichtgeving overschat. De EU is nog altijd de grootste economie ter wereld (de Eurozone de tweede) en er is veel meer nodig dan een fragiele situatie in een kleine lidstaat. Het collectief is zeker steker dan zijn zwakte schakel.
Ik ben het echter wel met Armijn eens dat de fundering niet optimaal is. De lidstaten + commissie zijn zich hier ook terdege van bewust en hebben daarom implementatie van het acquis communautaire verplicht gesteld voor nieuwe lidstaten. Helaas zijn veel oude lidstaten niet zelfkritisch en hebben bepaalde bepalingen van het acquis zelf niet geïmplementeerd, een zorgelijke situatie.
Van hieruit wil ik ook argumenteren dat uitbreiding van de Eurozone ook positieve effecten met zich mee kan brengen. Recent toegetreden landen hebben een meer solide fundering, 60.000 pagina's gemeenschappelijke recht (acquis communutaire) Waarom zou Angela Merkel anders aan Tsjechie en Polen vragen om tot de Eurozone toe treden om zodoende de munt te stabiliseren (wellicht een nieuwe noord-zuid scheiding ipv van West-Oost?)?
@ MrEden
“Toen later communisme een grotere dreiging begon te volgen was het de keuze voor de andere Europese laden (niet altijd) tussen Rusland of de EU”
Op welke landen doel je hier?
Ik ben benieuwd naar eventuele reacties

.