
Ik heb denk ik al wel een miljoen keer aan moeten horen dat een stijging met hoge omzetten een goede basis is voor een nog verdere stijging van de koersen.
Je zou ook wel denken dat als er ZO'N massale interesse is in een stijgend aandeel, dat het wel verder omhoog zal moeten.
Om mijn tegengestelde mening hierover goed te snappen zullen we even terug moeten gaan naar de oorsprong van dat geld. Mijn idee hierin heb ik niet helemaal van mezelf, de lezers van Andre Kostolanys zullen het verhaal wel herkennen:
Er zijn op de beurs grof gezegd 2 soorten mensen: de olifanten enerzijds en muizen aan de andere kant.
Olifanten hebben over het algemeen 4 belangrijke kenmerken:
Eigen ideeen, dus geen volger van de massa
Geduld, een olifant die zijn eigen idee volgt schrikt niet snel van de eerste de beste terugval
Geld, dan bedoel ik niet "groot geld", maar "solvabel genoeg zijn": Een belegger wiens kapitaal 10K is die voor 6.000 ergens instapt is solvabel. Een rijke speculant die 10 miljoen bezit en ergens voor 25 miljoen (Al dan niet leveraged) instapt is dus niet solvabel. Als zijn beleggingen ook maar iets dalen dan zal hij al gedwongen moeten verkopen.
Geluk Dat spreekt voor zich lijkt me
Muizen missen 1 van die 3 eerste eigenschappen: Als je geen geld hebt, maakt het niet uit hoeveel geduld je hebt, heb je geld EN geduld, maar geen ideeën dan houdt het ook al snel op. Als je geld EN goede ideeën hebt, maar geen geduld dan zit succesvol beleggen/traden er sowieso al niet in.
Hieruit zouden we dus min of meer het volgende kunnen destilleren:
In een markt die overbought is zitten veel van de aandelen in handen van muizen en in een oversold market zitten de aandelen veelal in handen van "olifanten".
Een overbought markt hangt als los zand aan elkaar: De aandelen (Laten we voor het gemak even uitgaan van aandelen) zitten voor een groot deel in handen van onervaren en nerveuze handelaren die op de rijdende trein zijn gesprongen met geld wat wellicht helemaal niet voor dat doeleinde bestemd was.
Een oversold market kenmerkt zich door het feit dat er steeds minder stukken in vrije handen zijn, omdat de "losse stukken" niet langer van hand tot hand gaan maar langzaam maar zeker allemaal op de stapel van de olifanten komen te liggen.
Wat er bij een stijgende koers gebeurd is een soort van sneeuwbal effect: de aandelen komen van "vaste olifantenhanden" in nerveuze muizenhanden terecht, die koersstijging trekt weer nieuwe nieuwsgierigen aan enz. enz. enz. De nieuwe kopers kopen van de eerste muizen enz. enz. dit gaat steeds sneller en sneller en dus met steeds grotere omzetten. Je kunt zelf verzinnen wat er gebeurd als er een punt van tegenslag komt: de ene na de andere zal moeten verkopen, immers: de stukken zijn in handen van muizen en die missen 1 van de 3 belangrijke kenmerken:
Mist de muis geld: dan zal hij als de bliksem moeten verkopen
Mist de muis geduld: dan zal hij meteen uitstappen, omdat het aandeel immers niet meer stijgt.
Mist de muis ideeën: dan zal hij ook uitstappen: hij gaat op zoek naar iets wat WEL wil stijgen.
Als de omzet dus langzaam daalt, dan is dat an sich geen goed teken: er zitten nog veel te veel stukken in handen van nerveuzelingen, die bij de eerste beste daling alsnog uitstappen. Het "gezondst" is het als alle nerveuzelingen gewoon meteen met grote omzetten massaal afstand nemen, dan kun je zeker zijn dat de aandelen na die daling in handen zijn van mensen die voorlopig niet gaan verkopen, immers de aandelen zijn in handen van olifanten: mensen met diepe zakken en genoeg geduld.
Omgekeerd is hetzelfde waar: Hoe groter de omzet van een stijgend aandeel: hoe meer stukken er in handen zijn van muizen en we weten van muizen dat ze over het algemeen niet in een aandeel zitten voor de lange duur.
Dus moet je wel zo blij zijn met hoge omzetten bij een stijgende koers?